تبلیغات
شاعرانه
 
درباره وبلاگ
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
شاعرانه
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
یکشنبه 9 آذر 1393 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

تقدیم به استاد شفیعی کدکنی عزیز. بعد از خواندن شعر (( تذکره بهار)) با آغاز (( ببین گنجشک شنگ صبحگاهی)) استاد گرانقدر، آتش خاطره ای که سال ها در دل من خاکستر شده بود شعله ور گردید  :


جلادوار بر سر جانش نشسته ام

                             تا که کنم سر از تن او ناگهان جدا         

                                                      بلکه شود حلال همین ذره جان او   

گنجشک بی نوا

در دست سرد من چه پر و بال می زند             افتد به لرزه پایم و دستم شود چه سست:

این من همان منم که به دوران کودکی؟

                                     هنگام سوز بهمن و در قحطی بهار

در پشت شیشه از ته دل می گریستم:

آیا که هست دانه برای پرنده ها            در زیر برف سرد و در این سرد روزگار؟؟؟

لعنت به آن صدای پلیدی که میخلید:

                       در اندرون من که قوی باش و مرد باش

                                                    ته مانده های عاطفه را در خودت بکش

این است رمز قدرت و شوکت در این جهان

زین پس نگاه پنجره بر من حرام باد

                     بر من حرام باد از این پس سرور صبح

                                                             بر من حرام باد طلوع سحرگهان

    بر من حرام باد سرود پرندگان

                                                آخر فقط نه یک دو سه گنجشک را که من

احساس را درون دل خویش کشته ام 

            

سعید ساجدی رشوانلویی

93/9/8 





نوع مطلب : اشعار نیمایی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 28 مرداد 1394 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی
ای یار که در روی تو صد نقش و نگار است
کار دلم از دست دل و کار تو زار است
در دام تو افتاده ام و رحم نداری
صیاد ! اگر لطف کنی وقت شکار است
با ناز و ادا باز قدم می زنی و وای
بیچاره هر انکس که در این شهر و دیار است
گفتند مرا جمله رفیقان که رقیبم
موذی و شتابان پی فتح دل یار است
والله ! که کاری کنم از من بگریزد
چون موش که از چنگ عقابی به فرار است

سعید ساجدی رشوانلویی

مرداد 1394




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


داد از هوار و نعره و از قیل و قالتان                 ای وای بر شما و به روز و به حالتان
در بزم کینه ورزی زاغان نشسته اید               وز سوگ مرغ عشق نباشد ملالتان
در لاک خود اسیر شدید و نمی رسد             پرواز تا به اوج به عمق خیالتان
در هم تنیده اید گناه و ثواب را                       در هم شکسته مرز حرام و حلالتان
بر قلب های شب زده دارید سلطنت             لعنت به تاج شاهی و جاه و جلالتان
بر آسمانتان نظری کردم و نبود                      دیگر نشان بخت که دیدم به فالتان:
خاموش شد به یمن سحر اختر سعود               یعنی رسیده است زمان زوالتان

سعید ساجدی رشوانلویی

خرداد 94




نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 19 خرداد 1394 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

 

فاش می گویم که شاید درد دل درمان شود

                     ورنه می ترسم که راز دل بلای جان شود

عاقبت راه نفس های مرا خواهد گرفت

                        بیش از این در سینه گر راز مگو پنهان شود:

گاه قلبی پاک چون آیینه را بشکسته ام

                         آه می ترسم که روزی خانه ام ویران شود

وعده داده این جهان دار مکافات است وای

                         وای بر من گر هر آنچه وعده داده آن شود

باختم دار و ندار عشق را پای هوس

                           داد از آن روزی که دل بازیچه شیطان شود

 

سعید ساجدی رشوانلویی

خرداد 94

 





نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 9 خرداد 1394 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

*((من گرفتار تو نه بلكه دچارت شده ام))        به همین بغض قسم عاشق زارت شده ام

دور لبهای تو با قصد طواف آمده ام               وین عجب بین كه كجا غرق زیارت شده ام

بده از قند لبت بوسه و جانم بستان                 كه در این داد و ستد مرد تجارت شده ام

**(( صحبتی نیست اگر دل ببری پس ندهی   مدتی هست در آغوش تو غارت شده ام))

من جلادتر از گرگ قوی پنجه عجب               كه به جادوی نگاه تو شكارت شده ام

 

سعید ساجدی رشوانلویی

خرداد 94


پ. ن:

*. نمی دونم از كی هست اگه كسی می دونه بگه لطفا

** از دوست خوبم عادل صویلاتیان

- من به عوض شدن نقش موسیقایی قافیه و ردیف در دچار زار و شكار با زیارت تجارت و غارت واقف هستم اما گمان میكنم كه در این شعر تونستن ارزش موسیقایی خودشون رو تا حد زیادی حفظ كنن..تا نظر دوستان و صاحبنظران چی باشه






نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 15 اسفند 1393 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی


امشب شکایت از غم شهر شما کنم                       با آه سینه سوز قیامت به پا کنم

سوز دلم به هر دو جهان آتش افکند                     با شعر خویش سفره دل را چو وا کنم

بر بام آسمان بزنم بانگ درد را                          با هر شکایتی که به پیش خدا کنم

یا رب مگر نمیشنوی ناله مرا                            تا کی خدا خدا کنم و هی دعا کنم

مرغ سخن چه  سخت زمینگیر می شود                در بند این که قافیه را تا به آ کنم

در مثنوی بریزمش این شرح درد را                    تا اندکی ز قافیه خود را رها کنم

امشب شکایتم ز شب  و روز غربت است            از بی کسی و درد جگر سوز غربت است

....

....



جهت خواندن ادامه شعر کلیک نمایید


نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 9 بهمن 1393 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

قطعه ادبی زیبای پدرم به مناسبت تولددخترم:


بر ستیغ دماوند

                 خورشید انوار بی رمقش را          

                                      نفس نفس زنان بر میچید.

سینه کش دماوند را    

                 به امید تماشای غروب

                                      پرشتاب در نوردیدم.

بر فراز دماوند     

     افسانه خورشیدی دگر

                           در حال طلوع بود.

دختری زیبا         

                 مایه رشک آفتاب

                          دختری از نسل شجاعان     

                                              خورشید را به مبارزه می­طلبید.

نامش بلندآوازه و بختش سپید باد.

 

اسدالله ساجدی رشوانلویی

8/11/93

  





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 1 بهمن 1393 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

                                               پلنگ زخمی


دوباره گام نهادم از آشیان بیرون                      هراس را به دل هر چه بود جا کردم

گریزپای دویدم چو باد هر سوی و                    خروش و ولوله در دشت ها به پا کردم

                                                 **

دوباره باز به چاقوی تیز دندانم                        به کام خویش کشیدم گلوی آهو را

دوباره باز دریدم به تیغ سرپنجه                      ز پای تا به سر و قلب و سینه او را


                                                  **


از این غرور دوباره شدم عجب سرمست          که تیزپای تر از من ندیده است زمین

در این زمانه قوی پنجه تر ز من نَبُود             چه سینه ها که دریدم به خشم و قهر و به کین

                                                   **

از این غرور که خونخوارتر ز من هرگز        نبوده نیست نباشد به جنگل و در و دشت

که ناگهان ز پس غرش جگرسوزی              جهان به پیش دو چشمم سیاه و وارون گشت

  .....



جهت خواندن ادامه شعر کلیک نمایید


نوع مطلب : چهار پاره، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 11 دی 1393 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی


چند بند از شعر ابر سیاه :

                                                           ((ابر سیاه))

سرما و سوز آمد و ابر سیاه باز

                      -ابری سیاه از دم و دود و هراس مرگ-

                                               بی رحم و بی امان نفس شهر را گرفت

پاشید مرگ را  به همه نسل و هر تبار

**

مردان شهر غمزده با روح کینه توز

                   با قلب تیره گشته ز مه دود تیره فام

                                                 در صبح تارتر ز شب تار در گریز

از خویش و سرنوشت و ز سودای کار و بار

**

زن های باردار فروخورده خشم خود

                                دلواپس امید نهفته در اندرون

                                                با قلب های مضطرب و چشم های خیس

گاهی گشوده دست دعا سوی آسمان

                                    گاهی گشاده عقده نفرین به روی لب:

لعنت به این پلید نفس سوز شوم تار

**

 

طفلان به خس خس ریه و سوزش گلو

                        پیران هراسناک ز سرپنجه های مرگ

                                      تصویرهای آینه مغشوش و گنگ و مات

                                                            دل ها کنام نفرت و مقهور قهر و کین

 مردم به سوگ خود همه افسرده حال و زار

**

بنگر که شهر گشته چنان باغ بی بهار

                                پژمرده هر گلی و بخشکیده چشمه سار

                                                  جاری به جان برگ هراس حضور مرگ

در وحشتی غریب فرو رفته روح صبح :

                                  گنجشک و سار و فنج و قناری همه خموش

                                                     یک سوی باغ جغد سیاهی به نوحه و

سوی دگر گروه کلاغان به قار قار

...

...

باران تو را به هق هق نوباوه ام قسم

                                باران تو را قسم به هراس جوان و پیر

                                                          از آسمان بشوی هیاهوی دود را

باران تو را قسم به کبودی آینه

                                  باران تو را به وحشت گنجشک ها قسم

                                                           ما را به غیر لطف تو چشم امید نیست

روح حیات و شور دوباره به ما ببار

 

سعید ساجدی رشوانلویی

11 دی 93





نوع مطلب : اشعار نیمایی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 30 آذر 1393 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

تقدیم به همسر عزیزم پس از زندگی دادن به دختر قشنگم

 

آن نطفه امید که نه ماه پیش از این

                                                 امیدوار در دل و جان تو جا گرفت

همچون گل شکوفه که در موسم بهار

                                            روید به شاخه ها

چون میوه شکفته ز بطن شکوفه ها

                                                    در اندرون جان تو بالید و جان گرفت !!

تصویرساز معجزه ای؟ یا فرشته­ ای؟ !!

                            یا جان جان فزای؟ ندانم چه خوانمت

                                                  تنها بدانم آنکه بدیدم به چشم خویش:

یک جلوه از شکوه خداوند گشته ­ای !!!


سعید ساجدی رشوانلویی

28 آذر 93





نوع مطلب : اشعار نیمایی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 13 آذر 1393 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

یک مشت کهنه کاغذ پاره کنار من

                   ده نه مداد تازه شکسته به روی فرش

این بار هم نشد

نه نیست آخر از تو سرودن که کار من!!!

                 هر چند شور عشق تو غوغا کند به دل   

     تصویر جاودانه مهر و وفای تو                      هرچند در سر است

ای جان ! شکوه وصف بلندای عشق را

      در واژه های لال دو خط شعر من مجو

                                آری! تو را به شعر زمینی نیاز نیست

                                             بر طاق آسمان چو ملائک نوشته اند:

آیینه تمام قد عشق مادر است!!!


سعید ساجدی رشوانلویی

93/9/10





نوع مطلب : اشعار نیمایی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 21 آبان 1393 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

گفتم تو را به شیطنت اغوا کنم نشد                  خود را به حیله در دل تو جا کنم نشد

می خواستم به سحر و به افسون شعر خویش       گاهی گره ز روسری ات وا کنم نشد

گفتم زبان بریزم و این روی زشت را                   در پیش چشم ناز تو زیبا کنم نشد

گفتم که پیش تو بزنم لاف و دست من              رو شد اگر برای تو، حاشا کنم نشد

گفتم فقط برای همین بار هم شده                    با شعر خویش معرکه برپا کنم نشد

سعید ساجدی رشوانلویی
بیستم آبان 1393




نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :



در همه شهر چو من عاشق شیدا کس نیست
گرچه انگار که معشوق مرا این بس نیست

هیچ دلشوره نبودش که مرا نیست خبر
آفرین بر دل فرخنده که دلواپس نیست

دور باد از نظرت چشم خطاکار رقیب
گلی و جایگهت صحبت خار و خس نیست

همچو شاهین به هوای تو گشایم پر و بال
آسمان تو که جولانگه هر کرکس نیست

خصم را گو که منم سرو تنومند کهن
ترسم از هرزگی هر علف نارس نیست

سعید ساجدی رشوانلویی
1393/5/4







نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 18 اردیبهشت 1393 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

ماه من خورشید را انکار کردن مشکل است

با حقیقت روز و شب پیکار کردن مشکل است

اژدهای خفته را بیدار کردن سخت نیست    

ذهن خواب آلوده را بیدار کردن مشکل است

یک هزاره خلق را مجذوب کردن سخت نیست    

یک شبه یک نسل را بیزار کردن مشکل است

خشت خشت شهر را برهم نهادن سخت نیست

 خانه   امید  را  آوار   کردن  مشکل    است

لشکر چنگیز را در خون کشیدن سخت نیست

بی گنه را با ستم بر دار کردن مشکل است

قلدران شهر را سرکوب کردن سخت نیست

 طفل بی آزار را آزار کردن مشکل است

هرچه اقیانوس را دریانوردی سخت نیست

 وسعت شعر مرا انکار کردن مشکل است


سعید ساجدی رشوانلویی





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 9 آبان 1392 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

هرگز مرا نبود شکایت ز کار عشق               من باختم اگر چه تورا در قمار عشق

سوزد اگرچه جان و روانم به حکم دل            جانم فدای یار و روانم نثار عشق

کوتاه شد اگرچه دو دستم ز دامنت                  یاد نگاه شوخ تو شد یادگار عشق

شکرت که هست زمزمه عاشقی اگر                فریاد در گلو شکند در دیار عشق

من کورسوی آخر یک نسل عاشقم                    جز من کسی نمانده دگر در کنار عشق 

از هر طرف زبانه کشد آتش هوس                  دیگر گلی نمیشکفد در بهار عشق

دور فساد و رونق بازار هرزگیست                 این روزها کساد شده کار و بار عشق

حلاج کو که داد انالحق همی زند                    یاهو کنان برقصد و میرد به دار عشق

ای کاش تا که شام سیاهی سحر شود               ای کاش تا که سر برسد انتظار عشق


سعید ساجدی رشوانلویی  نیمه شب 8 آبان 1392





نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 13 بهمن 1389 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی
 

برای شعر سرودن چه بی بهانه شدم               چقدر خالی از احساس شاعرانه شدم

غزل که مونس من بود با دلم قهر است           از آن زمان که اسیر غم زمانه شدم

منی که در پی پرواز تا خدا بودم                   چقدر ساده زمینگیر آشیانه شدم

چو رود بودم و دریا شدن هوایم بود               ولی اسیر سکون فضای خانه شدم

منی که عاشق گل های اطلسی بودم              چرا خودم به عبوسی تازیانه شدم

اگرچه شادی آواز عاشقی بودم                       ولی شبیه غم نوحه شبانه شدم

چه زود رفت و خوشا یاد نوجوانی مان           که پوچ بودم و در باغ تو جوانه شدم

ببین که باز غزل گفته ام ولی این بار           برای شعر سرودن خودم بهانه شدم

 

سعید ساجدی رشوانلویی  بهمن 89





نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 19 مرداد 1389 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

امشب به عشق روی تو پیمانه می زنم                              واندرخیال موی تورا شانه می زنم

مضراب من به ساز فراق تو آشناست                              سنتور را اگر چه غریبانه می زنم

چون شمع برفروزم و آتش به جان كشم                          داغ تو را چو بر دل دیوانه می زنم

در كوچه های شهر خروشی به پا كنم                           زین بانگ الامان كه در این خانه می زنم

جانم به لب رسید ز بس که به یاد تو                             با خاطرات خویش چك و چانه می زنم

باید رها كنم غزل و كنج خانه را                                     آری سری به گوشه میخانه می زنم


سعید ساجدی رشوانلویی





نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 25 خرداد 1389 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

                                  ((شطرنج زندگی))

یک ارتش سفید یکی ارتش سیاه                 در هر طرف وزیر نشسته کنار شاه

شطرنج همچو بازی بی رحم زندگی است        باور کنی اگر به تامل  کنی   نگاه

یک بازی و هزار مسیر و هزار پیچ                 بیراهه می روی تو به یک لحظه اشتباه

پیروزی ات به شرط هجوم مداوم است               عمرت فقط هدر کنی با کیش گاه گاه

اینجا سواره هرچه قوی تر عزیزتر                        بیچاره آن پیاده که اول گشوده راه

زین رسم دلخراش هزاران هزار درد                     زین بازی زمانه هزاران هزار آه

آری پیاده ها به فدای سواره ها                    آری سواره ها به فدای وزیر و شاه


سعید ساجدی  رشوانلویی فروردین 1389





نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 22 فروردین 1389 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

 

                                       ((دو چشم سیاه تو))


امشب چه حالتیست به طرز نگاه تو           مثل همیشه نیست دو چشم سیاه تو


تردید كرده ای به گمانم به عشق من         اما دوباره بگذرم از اشتباه تو


دل را به رسم عشق به نام تو می زنم       وین شانه را كنم به خدا تكیه گاه تو


چتری ز جان خویش كشم بر سرت كه تا     باور كنی كه من شده ام جان پناه تو


در طعنه حسود نشانی ز خیر نیست         از من شنو سخن كه منم خیرخواه تو


آری منم كه شور حقیقی عشق را         تقدیم می كنم به دل بی گناه تو


سعید ساجدی رشوانلویی





نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 20 آبان 1388 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

تقدیم به همسر عزیزم

                                                شور غزل

امشب دوباره شور غزل را به پا كنم                      بنگر چگونه شعبده با واژه ها كنم

نذر دو چشم ناز  تو چندیـست یك غزل                    نیت نموده ام كه به یادت ادا كنم

طبعت پسند می كند آیا سلیقه را؟                          گرنه بگو كه قافیه را جا به جا كنم

من خشت خشت این غزل تازه ساز را                    در پیش پای شاه دل تو فدا كنم

چشمت به غمزه گفت كه بازی دگر چرا                  باید كه راز شعبده را برملا كنم

وزن و كلام و قافیه را دام کرده ام                          تا که مگر به شعر شکار  شما كنم


سعید ساجدی رشوانلویی





نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


                    
  ((جوابی بر شعر  فاضل نظری))

(( از باغ می برند چراغانیت کنند                  تا کاج جشن های زمستانیت کنند))
پوشانده اند روی تو را ای کویر داغ                 این ابرهای تار که بارانیت کنند
ای گل گمان مبر که سر خاک می روی          شاید بهار مجلس مهمانیت کنند
یوسف در این اسارت در چاه نکته هاست      شاید که مصر را همه ارزانیت کنند
بلقیس می برند اگر تخت تو قضاست           تا همنشین تخت سلیمانیت کنند
((یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست    از نقطه ای بترس که شیطانیت کنند))
این رسم آزمون الهیست اسمعیل                 هرگز قرار نیست که قربانیت کنند

 ((سعید ساجدی رشوانلویی اردیبهشت 1388))

پ ن:

1- این شعر رو به خواست یکی از دوستام که عاشق این شعر فاضل نظری هست گفتم..شعر رو برام خوند و از من خواست جوابی براش بنویسم...البته شعر بیشتر از جواب به نقیضه گویی شبیه هست .. بیتشر سعی داشتم فضای شعر رو از منفی نگری به مثبت نگری تغییر بدم..اونم به دلایل خاصی در مورد مضمون سازی فاضل که بماند.....
2- شاید برای این جواب یا نقیضه گویی یا هرجیزی که اسمش هست باید از فاضل نظری اجازه می گرفتم اما خب تا به حال فرصت دیدنشون به من دست نداده...ا




نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 1 آبان 1388 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی
                                                  ((آواز وفا))

درمانده و حیران و ویرانم و می‌خوانم                  وین نوحه ماتم را می‌خوانم و می‌خوانم
سوزم ز غم عشقت داری خبری یا نه؟              عشق تو کشید آتش بر جانم و می‌خوانم
من بر سر کوی تو آواز وفا دادم                          ور از تو جفا بینم می‌مانم و می‌خوانم
دل دادم و دل از تو نگرفته‌ام و بی دل                  چون زنده توانم بد حیرانم و می‌خوانم
دانم که به چشم تو من هیچ نمی‌ارزم               رحمی نکنی با من می‌دانم و می‌خوانم
هشیاری و دین و دل در عشق تو می‌بازم           آخر بدهم بر باد ایمانم و می‌خوانم
از بس که بگرییدم در سوز فراق تو                     خون با گهر اشکم افشانم و می‌خوانم
یک روز رسد آن که در دامنت آویزم                   عمریست در این سودا می‌خوانم و می‌خوانم

سعید ساجدی  رشوانلویی زمستان  1387







نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 1 آبان 1388 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی

                                                  ((غم نامه))

غم در دو جهان چون دل من یار ندارد                جز من به خدا یار وفادار ندارد

انگار  رها  کرده  تمامی  جهان را                     جز با دل من با دگری کار ندارد

با هر که بگفتیم مرو طعنه زد و رفت                  آری دل من هیچ هوادار ندارد

کس نیست که از دیدن من نیست گریزان          تنهای نگون بخت که دیدار ندارد

در معرکه عشق که دل را بفروشند                   بیچاره دلم گرمی  بازار  ندارد     

شعرم بدرخشید چنان یوسف مصری               لیکن عجبا هیچ  خریدار ندارد


((سعید ساجدی رشوانلویی زمستان 87))





نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 1 آبان 1388 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی
                                                ((دخترک فال فروش))

آمده فصل بهار و همه جا جوش و خروش                ساز و آواز به هر کوی  و لب ما خاموش
فال فرخنده نصیب همه ی مردم شهر                    داغ حسرت به دل دخترک فال فروش 
گوش ها کر شد از آواز دل انگیز بهار                       نشنیدیم دگر ناله درمانده به گوش
دوش در کنج خیابان پسری مرد و فغان                  بار ده عائله را یک تنه می بُرد به دوش
چه کند گر نزند بر تن خود چوب حراج                     بهر یک تکه نان دلبرک آینه پوش
چه نصیبت شود از طعنه و از زخم زبان                    بی خبر مردی اگر در طلب چاره بکوش
چاره کار نباشد به خدا بازی پند                             گر حریفی سخنی تازه بگو ورنه خموش

سعید ساجدی رشوانلویی بهار  1388




نوع مطلب : غزلیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 1 آبان 1388 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی
                                                 (( کجایی ساقیا))

کجایی ساقیا امشب بیا و مست مستم کن
                                                 دریدم جامه تقوی بیا و می پرستم کن
به ناز و غمزه و عشوه ببر افسون ماتم را      
                                                به جام و باده و مستی به سر کن نوبت غم را
در امید کنار تو خراب افتاده ام از پا
                                                خوشا آن دم که با بوسه بگیری هر دو دستم را
خیال چشم آهویت شکارم می کند هردم   
                                               
  ((دمار از من برآوردی نمی گویی برآوردم))
بیا نازک بدن ساقی که مردم از جفای تو   
                                                 دل و دینم ببردی و سر و جانم فدای تو
ببرد از من قرار دل دو زلف بی قرار تو   
                                                 نشستم درسر کویت به امید کنار تو
خوشا شامی که آسوده کنار تو بیاسایم    
                                               زخود بیخود شوم جان را فدای بوسه بنمایم
به یاد تاب گیسویت دلم بی تاب می گردد       
                                               کنار و بوس و آغوشت اسیر خواب می گردد
((کشیدم در برت ناگاه و شد در تاب گیسویت))   
                                               رخت گلگون بشد در دم چو بوییدم سر ورویت
گرفتم تنگ در آغوش و نامت را صدا کردم            
 
                                                            ((نهادم بر لبت لب را و جان و دل فدا کردم))
((من آن ببرم که شیران را به بازی بر نمی گیرم))  
                                               من آن کوهم که طوفان را به بادی بر نمی گیرم
تو رقصانی دلم با ناز و هر دم می زنی سازی   
                                             ((تو آهو وش چنان شوخی که با من می کنی بازی))
((عجب صید دلم کردی بنازم چشم مستت را))    
                                                دلم با ساز رقصاندی ببوسم ساز و دستت را
دلم جز راه عشق تو رهی دیگر نمی گیرد         
                                               
((که کس مرغان وحشی را از این خوشتر نمی گیرد))

((سعید ساجدی  رشوانلویی پاییز 86))



نوع مطلب : مثنویات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 2 )    1   2