تبلیغات
شاعرانه - غم غربت
 
درباره وبلاگ
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
شاعرانه
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
جمعه 15 اسفند 1393 :: نویسنده : سعید ساجدی رشوانلویی


امشب شکایت از غم شهر شما کنم                       با آه سینه سوز قیامت به پا کنم

سوز دلم به هر دو جهان آتش افکند                     با شعر خویش سفره دل را چو وا کنم

بر بام آسمان بزنم بانگ درد را                          با هر شکایتی که به پیش خدا کنم

یا رب مگر نمیشنوی ناله مرا                            تا کی خدا خدا کنم و هی دعا کنم

مرغ سخن چه  سخت زمینگیر می شود                در بند این که قافیه را تا به آ کنم

در مثنوی بریزمش این شرح درد را                    تا اندکی ز قافیه خود را رها کنم

امشب شکایتم ز شب  و روز غربت است            از بی کسی و درد جگر سوز غربت است

....

....

لعنت به بازی فلک و فتنه های دهر                یک آشنا که نیست مرا در تمام شهر

یک یار آشنا که بفهمد غم مرا                       اندوه و رنج و درد دل و ماتم مرا

آواره ام ز خانه و شهر و دیار خویش              بیچاره ام اسیر و گرفتار کار خویش

بیچاره ای اسیر و گرفتار زندگی                   غربت نشین به حکم خطا کار زندگی

با حیله فلک چو ز خانه به در شدم                 در جستجوی روزی خود در به در شدم

در جستجوی روزی و در جستجوی کار          ای فتنه زمانه و ای چرخ نابکار

با طبع شاعرانه به شادابی بهار                     مارا به سنگ و نفت و زمین خدا چه کار؟

امشب شکایت از غم بخت سیاهم است            سالی دو هفته سهم من از زادگاهم است

سالی دو هفته سهم من از دیدن پدر                 باقی سال غربت و یک روح در به در

سالی دو هفته دیدن روی برادرم                     سالی فقط دو هفته و ((ای وای مادرم))

مادر بگفتم و دلم انگار گر گرفت                    وز آتش دلم در و دیوار گر گرفت

مادر بگفتم و نفسم در شماره شد                     مادر بگفتم و دل من پاره پاره شد

مادر بگفتم و به لب من رسید جان                   مادر بگفتم و ز غم غربت الامان

مرغ سخن ز بند قواعد رها نشد                     در مثنوی هم این همه احساس جا نشد

هر جور واژه ها که بیایند بر زبان                 زین پس بگویم و پی احساس خود دوان

مادر کنون که سخت گرفتار غربتم

                       مادر اگر که شوق سفر نیست قسمتم

                                                       مادر تو را قسم به همین سوز شعر من

                                   گاهی به سوی خانه فرزند خود بیا

                                                       گاهی سری به خانه فرزند خود بزن

مادر ندانم این که سرودم چه نام بود  

                                  شعریست در کلام کهن  یا که شعر نوست

   اما هر آنچه هست فدای دل تو باد            اما هر آنچه هست فدای روان توست

                                         این شعر از آن توست

 

سعید ساجدی رشوانلویی

20/4/1393

 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 7 اردیبهشت 1394 01:44 ق.ظ
عالی بود داداشى,ایول
سعید ساجدی رشوانلوییمرسی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.